ထွေးခံထဲ ရဲ ရဲ

ဖရဲသီးလည်း မရဲ
သွေးလည်း မရဲ
ဇာတ်သိမ်းခန်းမှာ ရဲရဲ ပြောဖို့ ဘယ်သူမှ မရဲ

ထွီခနဲ မြည်အောင်
ထွေးဖို့
ငါတို့ ကွမ်းစားကြပါစို့ ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၂၁ . ဒီဇင်ဘာ . ၂၀၁၉

သစ်ပင်လေးတစ်ပင်အကြောင်း

အစွဲအလမ်းမှာ ရင့်ရော်ဝါကျင်နေရတဲ့ သစ်ရွက်လေးပေါ့ကွာ
အချစ်ကို ဖျားယောင်းလို့ မလွယ်တော့တဲ့အခါ

သိမ်ငယ်မှုမှာ စိမ်းစိုဝေဖြာနေရတဲ့ အကိုင်းအခက်လေးပေါ့ကွာ
အချစ်ကို ဖျားယောင်းလို့ မလွယ်တော့တဲ့အခါ

လူသူမသိတဲ့သက်ပြင်းနဲ့ အမည်မဖော်လိုသူ ရေသောက်မြစ်လေးပေါ့ကွာ
အချစ်ကို ဖျားယောင်းလို့ မလွယ်တော့တဲ့အခါ

သစ္စာတရားမှန်ရင် ခြမစားဘူးရယ်လို့
ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေကြောင်းကြံနေတဲ့ ပင်စည်လေးပေါ့ကွာ
အချစ်ကို ဖျားယောင်းလို့ မလွယ်တော့တဲ့အခါ

ခင်ဗျားတို့လည်း သိမှာပါ
အချစ်က ဖျားယောင်းရခက်တယ်
ကျွန်တော်က သစ်ပင်လေးတစ်ပင်
သူ့စိတ်နဲ့ ဝေတယ်
သူ့စိတ်နဲ့ ကြွေတယ်
အခုလည်း
ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လေညှင်းလေးကို လူကြုံပါးနေရတဲ့ အကြောင်းအရာ
ခင်ဗျားတို့လည်း သိမှာပါ ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၂၀၀၅ ၊ ဖေဖော်ဝါရီ

အရူးအမူး

နို့ဆီခွက်ကို လည်ပင်းမှာချိတ်ပြီး
သူ့အိမ်ရှေ့သွားထိုင်မိတယ်
လည်ပင်းမှာ ခြူကလေးဆွဲထားတဲ့
သူ့အချစ်တော်ခွေးလေးက
တချွင်ချွင်မြည်အောင် ဟောင်တယ်

လက်ညစ်ပတ်ကြီးနဲ့ ခူးလာတဲ့နှင်းဆီ
လူကြားသူကြားပေးမိတော့
မတန်မရာ
အသည်းမရှိတဲ့အတိုင်း
အရူးစကားဟာ ရယ်စရာဖြစ်လို့
သူ့မျက်စောင်းမှာ ပါးရှစ်စိပ်ကွဲလို့

အရူးဟာ မီးဝိုင်းတော့တာပဲ
လမ်းထိပ်အုတ်ခုံမှာ
တွေ့ကရာနံရံမှာ
မီးသွေးခဲနဲ့ အသည်းပုံတွေဆွဲလို့
မခင်နှင်းဆီ သီချင်းကို အကျယ်ကြီးအော်ဆိုလို့

အရူးဟာ နေမြင့်နေပြီ
စကားတွေ တယောက်တည်းပြော
နို့ဆီခွက်ထဲ နှင်းဆီကိုင်းခြောက်ကြီးထိုးစိုက်လို့
အခုပဲ ပွင့်လာတော့မယ့်အတိုင်း
တွေတွေကြီး ငေးနေလိုက်ပုံများ
တချွင်ချွင်မြည်တဲ့ခွေးကလေးတောင် အသံတွေပြာလို့ ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်

နံနက်ခင်းလေ့ကျင့်ခန်း

မင်းခြေဖဝါးအစ ခေါင်းအဆုံး
မင်းဆံနွယ်တမျှင်မှသည် နှလုံးသည်းပွတ်အထိ
စီးဆင်းလည်ပတ်သော သွေးများအလယ်
ခေါင်း ခါး ခြေ လက် တခုခုက စရတယ်

အချစ်ဟာ မြူနှင်းမကျလည်း အေးမြ
နွေကန္တာလို့ပြောလည်း
မေတ္တာတရားမှာ အရိပ်စစ်စစ်
မိုးထဲ
စိုစွတ်သောအနမ်းနဲ့ နွေးနေ

နေမင်းဆီမျက်နှာမူထားသော နေကြာလို
ငါလည်း မင်းဆီ အမြစ်တွယ်ရတယ်
သည်မနက်
ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ဖို့ မင်းပြောလာတော့ ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၂၀ . ၂ . ၂၀၂၀

မူးစုပဲစုကဗျာ

ရှိတာလေးနဲ့ ချစ်ရှာတယ်
မရှိတာကို အပြစ်မပြော
စုစုပီး ဝမ်းနည်း
မင်းမျက်ရည်မှာ ငါ့ကဗျာရွှေဖြစ်
အနုပညာလို့ ပြောရင်
မင်း ရယ်မယ်
ပျော်စရာဟာ ဈေးကြီးတယ်လို့ ငါရေးဖူးတယ်
အခု ငါတို့ကြားက နားလည်မှု အရုပ်ကလေး
သမီးလေး ယူဆော့နေတဲ့အခါ
ပြုံးပီးငေးနေရတဲ့ ကမ္ဘာ
စုစုဆောင်းဆောင်း ငါတို့ရခဲ့တာ ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၂၀ . ဖေဖော်ဝါရီ . ၂၀၂၀

အာလူးကြော်

နားငြီးတယ်

လျှာမှာ အမှတ်မရှိ
ပူသည် အေးသည် နေ့စွဲမသိ

တီဗွီကို ပိတ်ပစ်လိုက်ရတာ အရသာ
အာလူးကို ခဏ ခဏ မကြော်နဲ့
ငံတယ်
အာဟာရဟာ နှလုံးသားမှာမရှိတာကြာပီ

ဖေမြင့်စာအုပ်
ရောင်းအားကောင်းတယ်
ပြည်ရွာ အနှံ့
ပြန်ကြားရတယ်

အ အာ အား ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၂၀ . ၂ . ၂၀၂၀

ကဏန်းချဉ်စပ်

စားဖိုမှူးက နှာခေါင်းစည်းအုပ်ထားတယ်
ကန့်လန့်တိုက်
အော်ဟစ်ကြမ်းတမ်း
ဒေါသတကြီး
တဇွတ်ထိုး
လူပါးဝ
ချက်ပြုတ်ပုံ ဆန်းကြယ်

အစိတ်သားဟာ အရသာမဲ့
ကိုယ်ထည်ထွားထွား ဉာဏ်ရည်သေးသေး
အညွှန်းအတိုင်း ချက်ပြုတ်လာပုံ
စာအုပ်ကြီး တကိုင်ကိုင်

ကဏန်းဟာ စိတ်ကြီးဝင်ပီ
သည်စားပွဲမှာ မရှိမဖြစ်ဟင်းလျာဟာ သူပါဆိုပဲ
သူဟာ အရသာကို အချိန်မီထိမ်းသိမ်းခဲ့သူလည်းဖြစ်ပါသတဲ့

ကဏန်းဟာ တကျပ်သားမှ မလျော့ချင်ဘူး
လာရာလမ်းကိုလည်း မပြန်ချင်တော့ဘူး
တိုးတိုးပြီး အဆီတဝင်းဝင်း
မျက်နှာပြောင်တိုက်လို့

ကဏန်းဟာ တခုခုဆို
စားပွဲကိုပဲ ကောက်လှန်ပစ်မှာလိုလို
မီးဖိုချောင်တခုလုံး ပြန်သိမ်းလိုက်မှာလိုလို ခြိမ်းခြောက်စကားဆိုလို့

ကဏန်းဟာ ရယ်ရတယ်
သည်သောင်ပြင်ကို ဆောက်ခဲ့တာ ဘယ်သူလို့ထင်ပါသလဲတဲ့
ပင်လယ်ဆီ မေးခွန်းတရွယ်ရွယ်

ကဏန်းဟာ ကဏန်းပီပီ ဘေးတိုက်
ကဏန်းဟာ ကဏန်းပီပီ နောက်ကြောင်းပြန်ခိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့
ကဏန်းဟာ ကဏန်းပီပီ သူ့ချက်ပြုတ်စားရိတ်က ကြီးလွန်း
ကဏန်းဟာ ကဏန်းပီပီ လက်ကိုပဲ အားကိုး

ခက်ပီ
ငါတို့မှာလည်း
နှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော် သွေးတိုးရောဂါကြီးနဲ့
ကဏန်း နဲ့ မဖြစ်ဘူး
တယောက်ယောက် ကဏန်းချဉ်စပ်လို့ မှာလိုက်ရင်ကို
ကဏန်းချဉ်ဖတ် ရယ်လို့
ကြားကြားပြီး အလန့်တကြား ငြင်းမိတယ် ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
၅ မတ် ၂၀၂၀

ခုနှစ်ရက် သုံးလ

သည်နေ့ကို ငါရပြန်ပီ
လူမစုံတော့တဲ့ ရက်စွဲကြီး ငါ့ကို ရှိုက်ဖွာလို့
မီးတရဲရဲ
ခပ်ဖွဖွနင်းနေရတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲ
အကျအဆုံးများလိုက်တာကွာလို့
သတိရစိတ်မှာ အလံတဝက်လွှင့်လို့

အဖေ နဲ့ ချစ်သူငယ်ချင်းအချို့
အခုထိ ပြန်ရောက်မလာကြတော့တဲ့အခါ
သည်မနက်ကတော့
ငါကန်တော့စရာ လူတစ်ယောက် မရှိတော့သလို
သည်ညမှာ
ငါငှဲ့ပေးစရာ ဖန်ခွက်တချို့ ပျောက်ရှခဲ့ရ

အငိုလွယ်သူ နေ့စွဲတစ်ခုလား
အမှောင်ထဲ
ငါမပျော်တော့ဘူးလို့
ရယ်ရယ်မောမော ဘယ်သူ့ပြောရမလဲ
အခုလိုမျိုး ခုနှစ်ရက် သုံးလ မှာ
မွေးနေ့လို့ ပြောလည်း ။ ။

မိုးရင့်ကြယ်
မတ် . ၇ .

ႏွင္းေတြၾကား ( ၄ )

ပြဲေတာ္လည္း ေပ်ာ္မယ္မထင္

အပူထဲ
ေပါင္းဖက္ရေသာ မုန္႔လင္မယားေတြ

ေပ်ာ္စရာကို ရွာၾကံၾကည့္ေတာ့
အရုပ္ကေလး ေအာက္ျပဳတ္က်ရင္
အခ်ိဳရည္ဗူးေလး ရမယ္

အေအးဓာတ္ေလးကို မနာက်င္ေစလိုသူပါ
သားေရကြင္းေလးကို ျငင္းပယ္
အရုပ္ကေလးကိုေငးပီး အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၂၅ . ဇန္နဝါရီ . ၂၀၁၇

ႏွင္းေတြၾကား ( ၃ )

ထင္းကိုင္းေျခာက္ေလးကို သည္ဘက္နည္းနည္းတိုးဖို႔
မႀကိဳးစားေတာ့ဘူး
သူ႔အပူထဲ ကိုယ္ေႏြးေနရမွာလည္း အားနာ

မီးက်ီးခဲရဲရဲေပၚက ထန္းပင္ျမစ္ေလးလိုလည္း အရသာမရွိခ်င္ေတာ့

သည္အေရးအသားနဲ႔သာ
မင္းမ်က္ဝန္းေအးစက္စက္ထဲ ေခါင္းၿမီးျခံဳမိတယ္ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၂၆ . ဒီဇင္ဘာ . ၂၀၁၆

ႏွင္းေတြၾကား ( ၁ )

အျခား​ေသာတ​ေနရာရာ
ဘယ္​လိုအမည္​နာမနဲ႔ ​​​ေႏြး​ေနဦးမွာလဲ
ကိုယ္​့အရပ္​က​ေန ​ေမ်ွာ္​ရည္​​ေအးခဲမိတယ္​

ျမက္​ပင္​ဖ်ားမွာ
အိပ္​​ေရးမ၀တဲ့ ႏွင္​းစက္​က​ေလး​

ကိုယ္​​ေငး​ေနမိပါတယ္​
​ေန​ေရာင္​ဟာ
သတိရစိတ္​ကို သပ္​ခ်မသြားခင္​အထိ ။ ။

မိုးရင္​့ၾကယ္​
၃၀ . ဇန္​နဝါရီ . ၂၀၁၆

အျဖဴ အစိမ္း

ရူးမုိက္မႈဟာ အဆန္းတၾကယ္
ေက်ာင္းလစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္မၾကည့္ဘူး
လူစုၿပီး ေဘာလံုးခ်ိန္းမကန္ဘူး
အတန္းထဲ မုန္႔ခုိးမစားဘူး
ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ဟာ
သူ႕မ်က္ႏွာေလး ေငး ေငးေနလုိ႔
ေန႔စဥ္ အျပစ္ေပးခံရတဲ့ ထုိင္ထ ဆယ္ခါ
ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ဟာ
သူ႕အေၾကာင္းေတြနဲ႔ အၿမဲျပည့္ေနရတဲ့
ေရးလက္စ ကဗ်ာ
၀န္ခံပါတယ္
ရူးမုိက္မႈဟာ ဆန္းၾကယ္တယ္
ကုိယ္ အသည္းကြဲတာလည္း ျပတ္သားတယ္
တစ္ရက္ သူ႔လာႀကဳိတဲ့ ကားနံပါတ္မွာ
ၾကယ္ပြင့္ေလးကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ့အခါ
ကုိယ္က စက္ဘီးစုတ္ေလးပါ
အာဏာရွင္ကုိ မုန္းေနမိတာလည္း
ေသြးထဲက အခ်စ္တစ္မ်ဳိးေပါ့ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၂၀၁၄
ကမ႓ာ့ကဗ်ာေန႔ ( ရန္ကုန္ ) .. ကဗ်ာ စာအုပ္ မွ

ဆယ္ေက်ာ္သက္

ကိုယ္တို႔ရဲ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္က
ရင္ခုန္ရတယ္
ကြ်န္မ ရွင့္စက္ဘီးေနာက္ ထိုင္မလိုက္ႏိုင္ဘူး
လူေတြတစ္မ်ိဳးထင္လိမ့္မယ္တဲ႔
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္က
ရယ္စရာ
ကြ်န္မက မိန္းကေလးေလ
ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႔
လကၻရည္ဆိုင္အတူထိုင္ရင္
အမ်ားကဘယ္လိုျမင္မလဲတဲ႔
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္က
စိတ္ရွည္ရတယ္
ကြ်န္မတို႔ခင္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပဲရွိေသးတယ္
ရွင့္ကိုအေျဖေပးဖို႔
ေစာလြန္းပါေသးတယ္တဲ႔
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္က
သူ႔ပါးေလးကိုနမ္းဖို႔ သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္လိုတယ္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္မွာ
အခ်ိန္ပိုင္းဟိုတယ္ေတြမရွိဘူး
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္မွာ
တစ္ခါသံုးေဆးထိုးအပ္ကို မသိဘူး
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္မွာ
သေႏၶတားေဆးကို မရင္းႏွီးဘူး
ကြန္ဒံုးသံုးပံုသံုးနည္း အလြတ္မရဘူး
သူငယ္ခ်င္းကို ရည္းစားစကားေျပာရင္
တစ္ဖြဲ႔လံုးက ဝိုင္းက်ဥ္တယ္
ေျပာရရင္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေပ်ာ္သက္ဟာ
မဟာဆန္သူ
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ဟာ
တစ္ပင္တည္းရင္ထဲကႏြယ္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ဟာ
ငယ္ကခ်စ္ႏွစ္တစ္ရာတိုင္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ဟာ
ဆံျမိတ္လည္းမေျပဘူး
ပန္းလည္းမေၾကြဘူး
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ဟာ
သီတင္းကြ်တ္ရင္ လက္ထပ္မယ္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလ
အခုမယံုႏိုင္စရာ
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ေပါ့
အခုစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္လား
ကိုယ္ေလခုထိ ခ်စ္ေနတုန္းပဲ ။

မိုးရင့္ၾကယ္

အရာရာနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္း

မင္း အဆင္ေျပရဲ႕လား ေမးဖို႔
ငါ အဆင္မေျပတဲ့အခါ

ျဖစ္တတ္ပါတယ္ လို႔ ေျပာဖို႔
မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ

ကံတရားဟာ သိပ္ရယ္ရတာပဲကြာလို႔
ငါ မငိုမိဘဲ ေျပာခ်င္တဲ့အခါ

ငါတို႔ အတူေနၾကစို႔ ေျပာ ေျပာပီး
ေ၀းေနရတဲ့အခါ

အခိုက္အတန္႔ေတြဟာ
ရွည္ၾကာလြန္းေနတဲ့ အခါ

ေသြးေအးမသြားနဲ႔ေနာ္လို႔ မွာပီး
ေသြးပူေနရတဲ့ အခါ

အရာရာဟာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ရယ္လို႔
မင္းကို ရွင္းမျပခင္အထိ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၃၀ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၇

မင္းဆီ စာေရးဖို႔

ငါ ေၾကာက္႐ြံ႕အားငယ္မိ
ေက်ာင္းစတက္ရသူ ကေလးငယ္တေယာက္လို

ငါဟာ ခ်ီတုံခ်တုံ
ေျပာခ်င္တာေတြ ဘယ္ကစရမလဲဆိုပီး

ငါဟာ မျပတ္သားဘူး
ကႀကီးကစ အ အဆုံး ေတြေဝလို႔

ငါဟာ ေက်ာက္ရုပ္
စာ႐ြက္ကို မလြတ္တမ္းေငးရင္း

ငါ စာေရးမလို႔ပါ
စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ အစက္ေလးတစက္

ငါ စာေရးမလို႔ပါ
ကိုယ့္လက္ထဲ
က်စ္က်စ္ပါသူ ေဘာပင္ေလး

ငါ စာေရးမလို႔ပါ
ငါ မင္းဆီစာေရးမလို႔ပါ

ႏွစ္မ်ားစြာ
မွင္စက္ကေလးတစ္စက္သာ
ဆြံ႕ဆြံ႕အအ စြန္းထင္းခဲ့ရတဲ့ စာ႐ြက္ေဟာင္းေလးအေၾကာင္း ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၁၄ ဇန္နဝါရီ ၂၀၁၈

ထိုင္ခုံေတြ

မင္းထိုင္ပါ
သယံဇာတ အရႈိးရာနဲ႔ တင္ပါးေတြ ထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ

မင္းထိုင္ပါ
ေရေျမေတာေတာင္ အိတ္ကပ္ထဲထည့္ပီး စက္ခလုတ္ႏွိပ္မယ့္လက္ေတြ
ေလ်ာ့ပါးသြားတဲ့အခါ

မင္းထိုင္ပါ
အရင္တေယာက္ကလည္း ျပန္ထိုင္ဖို႔ေခ်ာင္းေနတာ

မင္းထိုင္ပါ
ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္းထဲပါ
မင္းတို႔ထိုင္ဖို႔
ငါတို႔ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ထမ္းထားရတာ

မင္းထိုင္ပါ
မယိုင္မလဲ ထိုင္စမ္းပါ
လႊသြားေတြ သစ္သားကို အေရာတ၀င္လာလုပ္တဲ့အခါ

မင္းထိုင္ပါ
ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထိုင္လိုက္ပါ
သေျပကမ္းပီး က်ည္လမ္းခင္းေနတဲ့ မလိုတမာအခန္းႀကီးထဲမွာ

မင္းထိုင္ပါ
ထိုင္ပီးေတာ့လည္း ေမတၲာပို႔ပါ
ထပီးေတာ့လည္း ေခြးေမာင္းပါ

မင္းထိုင္ပါ
ျပတ္ျပတ္သားသားထိုင္လိုက္စမ္းပါ
သည္ထိုင္ခုံဟာ အေမ့တံဆိပ္ကပ္ထားတာ
အားမရျခင္း ျခေတြ မကိုက္စားေစခ်င္ဘူးကြာ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
၅ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၀၁၈

ညီမေလးနဲ႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ

အခ်စ္ဆိုတာ
အခ်ိန္အခါမေရြး နာဖ်ားခြင့္ရွိတယ္ မဟုတ္လား
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေပၚ အုပ္မိုးက်ေနတဲ့
နံနက္ခင္းေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ ယုယမႈမွာ
သူ႔အရိပ္ေလးကို ျမင္လိုျမင္ျငား
ခန္းဆီးစေလးကို တိုးဝင္လာတဲ့
ေလေျပညွင္းေလးရဲ႕ လတ္ဆတ္မႈမွာ
သူ႔ကိုယ္သင္းရနံ႔ေလးကို ဆံုလိုဆံုျငား
သတိရစိတ္ကို လက္မွတ္ျဖတ္မိတယ္
အနမ္းဆိုေပမယ့္
အထိအေတြ႕ကိုရဖို႔ ေလထုကိုအရင္ဦးဆံုးျဖတ္သန္းရသလိုမ်ိဳး
သူ႔ ပါးျပင္ေလးဆီ တေရြ႕ေရြ႕
ကိုယ့္ ႏႈတ္ခမ္းေလး ခရီးဆက္ေနရမႈမွာ
ေသြးေၾကာစိမ္းေလးရယ္
ကိုယ္တို႔
ယူဇနာဘယ္ေလာက္ လြဲခဲ့ျပီလဲ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္
2002/ဧျပီ

ႏွင္းေတြၾကား ( ၂ )

ငါရပ္ေနရင္း
မင္းဆီ တေရြ႕ေရြ႕တိုး၀င္ ေအးစက္ရ

ငါေရြ႕ေနေတာ့
မင္း ၿငိမ္ဆိတ္မႈထဲ ေပ်ာ္ဝင္ေအးခဲလို႔

အနမ္းနဲ႔မွ ေႏြးမွာလား
မွန္ျပတင္းမွာ ပါးအပ္လို႔ ေတြးမိတယ္
ငါ့ဆီမွ တည့္တည့္မလာႏိုင္တဲ့ ေဆာင္းအေၾကာင္း။

မိုးရင့္ၾကယ္

ေလးသည္ေတာ္

ဒီတစ္ခါ
ငါခ်ိန္ရြယ္လိုက္တဲ့ပစ္မွတ္က ငါ့အသက္ပါပဲ။

ငါညွိယူလုိက္တဲ့ၾကိဳးဆိုတာ
ေလာကနဲ႔ငါ့ၾကားက ဆက္ဆံေရး
စိတ္ကိုခပ္တင္းတင္းဆြဲလုိက္တုိင္း
ဒါဏ္ရာေတြက ပိုမိုကိုင္းညြတ္လာ။

မ်က္လံုးကိုမွိတ္လုိက္ေတာ့
ငါ့ႏွလံုးသားက အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာယိမ္းထိုးလႈပ္ခါ
ငါ့သက္ၿပင္းက ေလမွာလူးလြန္႔ေနတဲ့မီး
အရာရာအားလံုးကိုေၿဖေလ်ာ့လုိက္ပါတယ္
ၿမားဟာတရွိန္ထိုး
ငါ့ေနာက္ေက်ာမွာ တဆတ္ဆတ္ထိုးစိုက္လုိ႔
ငါ့သစၥာတရားသာ
ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ပန္းထြက္ေပေရာ့ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္