သူေတာင္းစားေတြငတ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
ႀကိဳးစင္တက္ရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
မဲဇာအပို႔ခံရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
ေက်ာင္းတက္ခြင့္အပိတ္ခံရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
လက္မွတ္ထိုးရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
ေထာင္ခ်ခံရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
ရဲဘက္အပို ့ခံရ။

ကဗ်ာတပုဒ္ေၾကာင့္
၆၆ ဃနဲ ့ထပ္တိုးရ။

ေၾသာ္
ငါတို ့နွယ္
ေသတဲ့သူေတြလည္းမ်ားၿပီ။

ဒါေတာင္
စစ္ပြဲဟာ
အက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ထြန္းေနတုန္း။ ။

တင္လတ္ကို

ေရေအာက္ကမၻာ

ငါးမန္းက
ဆူးေထာင္သြားတယ္။

ေရငုပ္သေဘၤာက
အဓိပၸာယ္တစ္ခု႐ွိႏိုးနဲ႔ ေရဆက္ငုတ္ဆဲ။

ငါးေသးမ်ား
ေရမႊာမ်ား
အသက္ဇီ၀အား မ်က္လံုးဖြင့္လို႔။

ေရဒါမွာ
ေသြးညႇီနံ႔ မရေသာ္ျငား
အႏၱရာယ္႐ွိမွန္း ပင္လယ္ျပင္ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။

တင္လတ္ကို

အနိဠာရုံ

ျပာပူ
ယမ္းနံ႔
အေလာင္းမ်ားျပည္႔ေနတဲ႔လမ္း
ဒါအိပ္မက္
ဒါအနာဂတ္
ဒါတစ္လက္မမွ ေနာက္မဆုတ္ခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာ ။

သ၀ဏ္လႊာ
လက္ေဗြႏွိပ္
ေလာကဓံထံ ျပန္ပုိ႔ခဲ႔ရာ။

စစ္ပြဲ
စာပုိ႔ငွက္လည္း ျပန္မလာေတာ႔ ။

တင္လတ္ကုိ