လက္ထဲမွာ ေလေတြကို တိုးမိတိုက္မိ
ဇရပ္လုုိ ငါသာ
တသီးပုုဂၢလ လဲက်န္ခဲ့ၿခင္းမွာ
ဒီေလာကဟာ
အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြ မ်ားတယ္
တန္ဖိုုးက
ေရစိုုရင္ စုုတ္ၿပဲသြားမွာလား။
လူမရွိတဲ့အရပ္မွာ
မီးေတြလင္းေနေတာ့
မေန႕က အေၾကာင္းေတြ
ရင္ထဲ ထြန္းမထားခ်င္ေတာ့။
က်ိန္စာလိုု ငါ ေနလိုု႕ မၿဖစ္တဲ့အခါ
သတၱဝါလိုု ငါ ေနတယ္။
ဖိနပ္ခၽြတ္မွာ ခၽြတ္လိုု႕ ထားခဲ့တာေတြ
ေၾကာင္လိမ္ေလွကားလိုု ၿပန္ယူသြားခဲ့တာေတြ
လက္ထဲမွာ ေလေတြကိုု တိုုးတိုုက္မိ ။
ဝင္းၿမင့္
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment