Showing posts with label ေအဇင္လတ္. Show all posts
Showing posts with label ေအဇင္လတ္. Show all posts
ဤသို႔ပင္ ေဝးခဲ့ပါသည္
၁။
အဲဒီညက သူမနဲ႔ က်ေနာ္ မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုး ေဝးခဲ့တယ္။
[ တစ္ဘဝစာ….
ခပ္ၾကာၾကာ ၾကည့္ခြင့္ရလိုက္ရံုေလးတင္ပါပဲ။
(ဒီအျပင္ ဘာမွ မပိုခဲ့ဘူး)
မင္းခိုက္စိုးစန္ ]
၂။
အဲဒီညက
သူမ၏ အသံသည္ က်ေနာ္မယံုၾကည္ထားခဲ့ေသာကမာၻမွ လာ၍ က်ေနာ့္အား က်ေနာ္ယံုၾကည္ထားခဲ့ေသာကမာၻမွ လြင့္စင္သြားေစေသာအခါ
အဲဒီညက သူမနဲ႔ က်ေနာ္ တစ္ကမာၻစာ ေဝးခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ
အလြန္အကြၽံေသာက္မိရင္
ေသေစတတ္တဲ့ အားျဖည့္အခ်ိဳရည္တစ္မ်ိဳးပါပဲ။
က်ေနာ္၏ ေမွ်ာ္လင့္မိျခင္းသည္ ဥပါဒါန္ျဖစ္၍ သူမ၏ စကားသံတြင္ က်ေနာ္သည္ ဥပါဒ္ေရာက္ပါသည္။
၃။
အဲဒီညက
သူမသည္ က်ေနာ့္ကို စကားျဖင့္ တစ္ခါသတ္၍ က်ေနာ္သည္ သူမကိုခ်စ္ျခင္းျဖင့္ အခါခါေသဆံုးပါသည္။
လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ခ်ိတ္ထားနိုင္ရံုနဲ႔
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ပိုင္ဆိုင္မယ္ ထင္ခဲ့ၾက
ေဟာဒီေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွာ
က်ေနာ့္လိုအရူးတစ္ေယာက္ဟာ ေပ်ာက္ရွသင့္ပါတယ္။
အဲဒီညက သူမနဲ႔ က်ေနာ္ အခါခါ ေဝးခဲ့တယ္။
၄။
က်ေနာ္၏ ခ်စ္ျခင္းသည္ အကုသိုလ္တရား ျဖစ္ပါက
သူမသည္ က်ေနာ္ခ်ိဳးကပ္ခ်င္ေသာ ငရဲအိုးကေလး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
သံသရာကို
သူမရဲ႕ဆံပင္နဲ႔ တြဲခ်ည္ထားခ်င္ရံုေလး
ဤသို႔ပင္ ဝဋ္ဒုကၡႀကီးမားပါတယ္။
အကယ္၍ သူမသည္ အျခားတစ္ေယာက္၏ဖိနပ္တစ္ရံ ျဖစ္ပါက က်ေနာ္သည္ သူမ၏ ဖိနပ္ခြာတစ္စံု ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
ဤသို႔ပင္ ဝဋ္ဒုကၡႀကီးမားပါသည္။
၅။
သူမရွိရာၿမိဳ႕ေတာ္သည္ စစ္ေျမျပင္ျဖစ္၍ က်ေနာ္သည္ မၾကာခဏ အရံႈးေပးရန္အတြက္ မိုင္ရာခ်ီခရီးကို အျပင္းနွင္ခဲ့ေသာ အညတရစစ္သည္ေတာ္ ျဖစ္ေပသည္။
မီးတစ္ပြင့္ ပြင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္
စီးကရက္တစ္လိပ္စာ ေဝးခဲ့တယ္။
ခဏခဏ ျပန္,ျပန္ေတာက္ဖို႔အတြက္
ခဏခဏ ျပန္ၿငိမ္းေပးခဲ့ရတာပါပဲ။
၆။
အဲဒီညက
သူမသည္ အျခားတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ က်ေနာ္သည္ သူမျဖစ္ေနေသာအခါ
အဲဒီညက သူမနဲ႔ က်ေနာ္ အျခားတစ္ေယာက္စာ ေဝးခဲ့တယ္။
အဲဒီညက
သူမသည္ သူမသာျဖစ္၍ က်ေနာ္သည္ က်ေနာ္သာျဖစ္ေနေသာအခါ
သူမနဲ႔ က်ေနာ္
၇။
ဤသို႔ပင္ ေဝးခဲ့ရပါသည္။ ။
ေအဇင္လတ္
ေသေၾကာင္းၾကံမႈ
၁။
႐ွင္သန္ခဲ့ျခင္းမွာ နာက်င္စရာေတြ ကုန္သြားလို႔ ေနာက္ဆံုးနာက်င္မႈဆီ အေရာက္သြားတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၂။
ဒီအသက္မွာ ျပန္ဆက္လို႔မရႏိုင္တဲ့ ဘဝအပိုင္းအစေတြကို ေနာက္တသက္မွာ ျပန္လည္ဆက္စပ္ဖို႔ အားထုတ္တာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၃။
ဒီဘက္ကမ္းမွာ မျပည့္ခဲ့တဲ့ဆုေတာင္းေတြကို ဟိုဘက္ကမ္းအထိ ေဆာင္ယူကူးခတ္သြားတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၄။
ကုန္လြန္သြားတဲ့ နာရီလက္တံေတြဆီ ေနာက္လွည့္ျပန္လို႔ မရေတာ့တဲ့အခါ ေ႐ွ႕က အေမွာင္ထုႀကီးထဲ တိတ္တဆိတ္တိုးဝင္သြားတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၅။
တစံုုတေယာက္ရဲ႕ေ႐ွ႕မွာ မ်က္ရည္မက်ခ်င္လို႔ လံုးဝမျမင္ႏိုင္တဲ့ သူ႔ေနာက္ကြယ္မွာ သြားၿပီးငိုတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၆။
အမွားေတြထဲ မခ်ိဳၿမိန္ခ်င္ေတာ့လို႔ ခါးသီးလြန္းလွတဲ့ အမွန္တရားထဲ ခုန္ဆင္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၇။
ဒီ႐ုပ္ခႏၶာမွာ မ်က္ရည္ဓာတ္ေတြ ခန္းသြားလို႔ အဆံုးမ႐ွိသမုဒၵရာႀကီးဆီ အေငြ႔ပ်ံထြက္ခြာသြားတာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၈။
ေၾကကြဲစရာအသံေတြကို ထပ္မၾကားခ်င္ေတာ့လို႔ ကိုယ့္အသက္ ကိုယ္ ဆိုင္းလင့္လုပ္လိုက္တာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၉။
လူေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို ေခ်ာက္ခ်ားလို႔ ကိုယ့္မ်က္လံုး ကိုယ္ ျငင္သာတိုးတိတ္ ပိတ္လိုက္တာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။
၁၀။
ဘဝမွာ အျပစ္ေတြမ်ားလြန္းလို႔ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အျပစ္က်ဴးလြန္လိုက္တာကို
ေသေၾကာင္းၾကံမႈလို႔ ဆိုရမယ္။ ။
ေအဇင္လတ္
ျပတင္းတံခါးအတြင္းက စကားေတြ ခင္ဗ်ားၾကားပါေစ
*ၾကယ္ေတြလည္း ေႄကြေနၾကတာပဲ
လူေတြလည္း ေသေနၾကတာပဲ
အဲဒီႏွစ္မ်ိဳးအနက္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးထဲ
က်ေနာ္ ဘာ့ေၾကာင့္ အက်ံဳးဝင္ခြင့္ မရပါသလဲ*
မိုးလင္းတိုင္း ေသျခင္းတရားဟာ ေနေရာင္ျခည္လို ျပတင္းတံခါးၾကားက တိုးေဝွ႕ဝင္လာရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္။ အိပ္ယာဝင္တိုင္း ခင္ဗ်ား အသံေတြနဲ႔ က်ေနာ္ ဆုေတာင္းေနတယ္။ ခင္ဗ်ားက အလင္းကုန္သြားတဲ့ ၾကယ္။ က်ေနာ့္ဘက္ အေရြ႔႕မွာမွ အေမွာင္ေတြကို ထိုးစိုက္။ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ က်ေနာ့္ကို သိပ္ေလာင္ၿမိဳက္တယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ သစၥာေလးပါးကို ခင္ဗ်ား သိပါသလား။
၁။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ ခ်စ္တယ္။
၂။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ ခ်စ္တယ္။
၃။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ ခ်စ္တယ္။
၄။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ခ်စ္တယ္။
ခင္ဗ်ား သိလား။ ဒါဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ တရားပဲ။ ဒါဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ က်င့္ဝတ္ပဲ။ ခက္တယ္။ က်ေနာ္က အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္တယ္။ ခင္ဗ်ားကလည္း အခ်စ္ကို သိပ္ကိုးကြယ္တယ္။ သိပ္ခက္တာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ဟာ ကိုယ့္လားရာ ကိုယ္မသိတဲ့ သတၱဝါေတြ။ ေ႐ွးေရစက္ခ်င္း မၿငိစြန္းဘဲနဲ႔ လူ႔ဘဝမွာ ျဖစ္ထြန္းခဲ့ရတာ နာတယ္။
ဓာတ္ပံုေလးကို ေနာက္ေယာင္ခံလို႔
ခင္ဗ်ားရဲ႕ အသက္႐ွဴသံ အဆံုးထိ
က်ေနာ္ လိုက္ခဲ့ပါရေစ
က်ေနာ္က ဗံုး႐ွင္းေခြးတစ္ေကာင္လို ခင္ဗ်ားတစ္ဘဝလံုးကို အနံ႔ခံခ်င္တာ။ ခင္ဗ်ားမွာ ဘာမွမ႐ွိ သို႔မဟုတ္ ခင္ဗ်ားမွာ ကုန္ခမ္းေန။ အနည္းဆံုးေတာ့ က်ေနာ့္ ေဟာင္သံကို ခင္ဗ်ား ၾကားရမွာေပါ့။ ေခတ္စားေနတဲ့ စကားလို ေမးလည္း ေမးခ်င္တယ္၊ ေမးလည္း မေမးရဲဘူးေပါ့။ က်ေနာ္ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။ "သူမသည္ အျခားတစ္ေယာက္၏ ဖိနပ္တစ္ရန္ ျဖစ္ပါက က်ေနာ္သည္ သူမ၏ ဖိနပ္ခြာတစ္စံု ျဖစ္ပါလိမ့္မည္"။ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ခင္ဗ်ား ႀကိဳက္တာပဲ။ ခင္ဗ်ားဟာ က်ေနာ့္ ေနာက္ေက်ာကေန ဥေပကၡာကို ဟြန္းလုိတီးၿပီး ေက်ာ္တက္သြားတဲ့ ကားတစ္စီး။ က်ေနာ့္ကို လမ္းေပးပါ။ ဒါမွမဟုတ္ က်ေနာ့္ကို ေမာင္းပါ။ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ခင္ဗ်ား ေတြ႕လား။ က်ေနာ့္လမ္းမွာ အခု ဘယ္မီးပြိဳင့္မွလည္း မစိမ္းေတာ့ဘူး။
**One thought of You is all it takes
To leave the rest of the World behind**
က်ေနာ္က ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း အေတြးတစ္ခ်က္နဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေသခိုင္းလိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ သူ႔အေၾကာင္း အေတြးမွာတင္ က်ေနာ္က အျပန္ျပန္ ေသတယ္။ အဆင္မေျပဘူး။ က်ေနာ္က ဘာဂါထာ ရြတ္ရမွာလဲ။ ဘယ္လို အဆိပ္ေျဖေဆးကို စားရမွာလဲ။ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္လည္း အဆိပ္သင့္ေနတာပဲ။ ခင္ဗ်ားကို အဆင္ေျပေစခ်င္တယ္။ လြယ္ေတာ့ မလြယ္ဘူးေပါ့။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေသာ့ခေလာက္ေတြ ခိုင္ခံ့ပါေစ။ က်ေနာ္က ပဲ့တင္သံေတြကို ယံုၾကည္မယ္။ က်ေနာ္က နံရံရဲ႕ နားရြက္ေတြကို ယံုၾကည္မယ္။ ခင္ဗ်ားက ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ လံုေအာင္ ဖြက္ထားပါ။
***အလံုျခံဳဆံုး တံခါးတစ္ခ်ပ္
ဘယ္ႏွစ္ရာသီ ျဖတ္သန္းႏိုင္သလဲ
ကမၻာထဲတုန္ခါေနေတာ့တယ္***
ခင္ဗ်ား ၾကားပါေစ။ ဒါဟာ ေနာက္ဆံုးေသာ စကားပါ။ အိပ္ယာဝင္တိုင္း ခင္ဗ်ား အသံေတြနဲ႔ က်ေနာ္ ဆုေတာင္းမယ္။ မိုးလင္းတိုင္း ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ ေနေရာင္ျခည္လို ျပတင္းတံခါးၾကားက တိုးေဝွ႕ဝင္လာပါေစ။ ။
ေအဇင္လတ္
(13032015)
ၫႊန္း :
*ေငြ႔ ၏ စာသား*
**A Lonley September by Plain White T's (Composer - Tom Higgenson)**
***ေအာင္ခ်ိမ့္ ၏ ဂႏၱဝင္မမ***
Subscribe to:
Posts (Atom)