ညက်ရင္
အိပ္မက္ေတြက ေမႊးပ်ံ႔ေနၿပီး
ေန႔ဆုိရင္ လူတစ္ကိုယ္လံုး ေခၽြးေစာ္နံေနတာပဲ
ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ
တိုက္ေတြ ထိုးထုိးေထာင္ေထာင္နဲ႔
လမ္းလယ္ေခါင္မွာ ကားဟြန္းသံေတြ က်ယ္ေလာင္ က်ယ္ေလာင္နဲ႔
ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာလဲ
အေရာင္လြင့္မ်က္လံုးေတြ အသံတိတ္ စီးေမ်ာလုိ႔
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔
အိပ္ေဆးေရာင္းတဲ့ဆုိင္လည္း ရန္ၿဖစ္ရ
သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို
အိပ္မက္ထဲက ပန္းၿခံမ်ိဳး
အၿပင္မွာ စိုက္ပ်ိဳးခ်င္ရေကာင္းလား တဲ့ဗ်ာ။
ခင္ဗ်ားလဲ
တစ္ဆင့္စကား ပါးလုိက္ပါ
ကၽြန္ေတာ့္ အေရအတြက္ကို ၿဖည့္ေပးဖို႔။
ေဝးေခါင္
No comments:
Post a Comment