ဆင္ေျခဖံုးဟာ
ဆင္ေျခဖံုး မဆန္ေတာ့ဘူး ဆိုေပမယ့္
ဆင္ေျခဖံုး ဆန္သေလာက္လည္း ဆန္ေသးတဲ့
ဆင္ေျခဖံုး ေပါ့။
လူေတြ
ႀကံဖတ္လို ညေနခင္းေတြကို
မူးေ၀မႈ႕ထဲ ပစ္ခ်ေနၾက။
တခ်ဳိ႕က
တနဂၤေႏြမပါတဲ့ ရက္သတၱပတ္ေတြကို
ေရတြက္။
တခ်ဳိ႕က
အလည္လြန္ညေနစာေတြကို ေရတြက္လို႔။
ဓာတ္ျပားလိုမိန္းမေတြ
ေမႊးရနံ႕ရိွရာဆီ သူတို႔အာရံုေတြနဲ႔ပစ္ေပါက္
ၾကပ္ခိုးစြဲ ဒိုင္ယာရီတစ္အုပ္လံုး
“မသိမႈ” နဲ႔ “မရိွမႈ” စာလံုးေတြ ျပည့္သိပ္
ေမွာင္ရိပ္ထဲမွာ
ငယ္ရြယ္သူေတြရဲ႕
ေမတၱာတရားနဲ႔ လူဆန္္ခ်င္တဲ့စိတ္ေပါ့။
ကေလးတခ်ဳိ႕ကေတာ့
မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းရဲ႕ ဟုိအေ၀း
ခပ္ပါးပါးအလင္းအိမ္ကေလးဆီ ေငးလို႔။
ေမာင္ေဆးရိုး(မံုရြာ)
ကလ်ာ၊ ေအာက္တိုဘာ၊ ၁၉၉၅
ၾကယ္မ်ားနဲ႔အတူ ေခတ္ေပၚကဗ်ာစာအုပ္မွ
No comments:
Post a Comment